Komunikacja:

1. Codziennie ćwicz z chorym, by usprawniać jego pamięć. Oglądaj rodzinne albumy, pamiętniki, tłumacząc, kto jest kim na zdjęciach. Wspominaj wspólnie spędzone wakacje, rodzinne uroczystości, święta i inne przyjemne momenty życia.

2. Mów do chorego wyraźnie, półgłosem. Patrz się na niego. Możesz go także trzymać za rękę czy przytulić się do niego. Wszystko po to, by czuł się bezpiecznie.

3. Używaj prostych i jasnych poleceń. Powtarzaj je kilka razy.

4. Przygotuj dla niego identyfikator – na pasku albo przypinany.

5. Chodź z chorym na spacery, wykonuj ćwiczenia na świeżym powietrzu i w domu. By jak najdłużej zachował sprawność fizyczną.

Mieszkanie:

1. Pokój chorego musi być wygodny, jasny, znajdować się w nim powinny znane mu meble. Nie wolno ich przestawiać.

2. Podobnie jak w przypadku, gdy w domu jest małe dziecko, należy zabezpieczyć gniazdka kontaktowe oraz ostre krawędzie mebli.

3. Zabezpiecz też okna, by nie można ich było łatwo otworzyć.

4. Zadbaj o to, by można było szybko odciąć dostęp gazu (odpowiedni zawór).

5. Zwiń rozłożone na podłodze przewody, a także chodniki i dywany. Lepiej je zastąpić zwykłą wykładziną – łatwo będzie ją zmyć.

6. Pomyśl o poduszce przeciwodleżynowej, a jeśli chory przebywa większość czasu w łóżku – o materacu antyodleżynowym.

7. W łazience zadbaj o poręcze, maty antypoślizgowe i siedzisko do wanny.

8. Zlikwiduj zamknięcie łazienki na zamek czy haczyk.

Higiena:

1. W początkowym okresie choroby przyzwyczajaj pacjenta do kąpieli o tych samych porach. Niech to będzie stały rytuał.

2. Pomagaj mu w spłukaniu mydła z ciała, we wchodzeniu i wychodzeniu z wanny lub prysznica.

3. Oznacz drogę do łazienki, a w nocy zostaw małe światło.

4. Jeśli chory jest leżący, zadbaj o podkłady na materac, pieluchomajtki.

5. Ubrania chorego układaj w odpowiedniej kolejności, by wiedział, jak je ma założyć.

6. Guziki zastąp rzepami lub zamkiem błyskawicznym. Podobnie z obuwiem – to ze sznurówkami lepiej zastąpić butami z rzepami.

Zajęcia domowe:

1. Pozwól choremu wykonywać te czynności, które do tej pory lubił robić najbardziej.

2. Dziękuj za pomoc w pracach domowych, by czuł się potrzebny.

3. Jak najwięcej rozmawiaj z chorym. O wszystkim.

4. Wspólnie czytajcie gazety, gdy choroba się pogorszy – czytaj książki z obrazkami.

Posiłki:

1. Zadbaj o to, by chory jak najdłużej odżywiał się samodzielnie.

2. Dopilnuj, by otrzymywał odpowiednią liczbę urozmaiconych posiłków dziennie, by nie jadł za mało ani za dużo.

3. Jeśli oprócz alzheimera nic choremu nie dolega, nie stosuj żadnej specjalnej diety.

4. Jeśli chory zapomina, że przed chwilą zjadł, i znów prosi o obiad lub kolację, zajmij go czymś innym. Trzeba odwrócić jego uwagę od jedzenia. Jeśli się nie uda, podaj owoc lub warzywo.